ข้าราชการครูมีความสัมพันธ์ในทางชู้สาวกับ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๒ ถึงขั้นได้เสียตามที่มีการกล่าวหาพฤติการณ์ดังกล่าวจึงเป็นการกระทำอันได้ชื่อว่าเป็นผู้ประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง ฐานกระทำการล่วงละเมิดทางเพศต่อผู้เรียนหรือนักศึกษาและเป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรงตามมาตรา ๙๔ วรรคสองและวรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๗ เมื่อผู้ฟ้องคดีอาศัยความเป็นครูกระทำการล่วงละเมิดทางเพศต่อนักเรียนซึ่งเป็นศิษย์ของตน จึงไม่มีเหตุอันควรลดโทษ การที่ ก.ค.ศ. ให้เพิ่มโทษผู้ฟ้องคดีจากปลดออกเป็นไล่ออกจากราชการจึงเป็นคำสั่งโดยชอบด้วยกฎหมาย (คำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ.๔๕๗/๒๕๖๐)
กลุ่มกฏหมายและคดี บันทึกข้อมูลเมื่อ 24 มกราคม 2567